Νιάμηνα

Εννέα μήνες

Πένθιμοι ως ξεχασμένα νιάτα
Στα βάθη τους σύμπαν συν τελείται
Εκεί που δένουν  αν αρχές

Ως εννέα περιπλέκονται , ιερουργούν θεοί

Εννέα μήνες αν υπολόγιστοι
φλεβοδότες μύστες

 

Αναθυμιασμένη εξαργυρωμένη σάρκα δια μορφωμένη
Ψιθυριζει - καλό σε κακό

Χρυσή κλωστή μυσταγωγεί

Έλα πλάσμα μικρό ,προαίρεσης καλούδι
Μήνες εννέα και μέρα μία
Έλα με χάδι ερχομού
Με δάκρυ θεού που μήνυσε

 

Μοίρες αποφλοιωμένες, με χέρια στείρα
Απόγευμα περαίωσαν μέλλον βουβό
Τελείωσε η κλωστή, καλό μου
Από την πρώτη μέρα ουδείς σε μέτρησε
Όλοι εόρτασαν εξόδειο από την μήτρα ακολουθία

Λες και πρότερα φως δεν νύσταξες

Έλα φωτισμένο μου
Εννέα και σήμερα
Να πιείς νερό να δροσιστείς
Τον κόσμο να στ αλλάξεις

Έλα και χαμοδάκρυσε
Τούτη την άγνοια π' αφόρητα μετράει Έλα γλυκοβύζαξε 

Τα νιάτα που σου πένθησαν
Ως ξεχασμένες νύχτες....

--------------------

 Βασίλης Πασιπουλαρίδης 

Επιμέλεια : Αναστασία Μητσοπούλου